Κυριακή, 9 Φεβρουαρίου 2014


ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ

Πέρασε  κιόλας  ένα  μήνας   που  γύρισα  από  την  αγαπημένη  μου  Πόλη.
Θα  έχανα  την αξιοπρέπειά  μου  σαν  fractal  αν  δεν  αντιλαμβανόμουν  τον  χρόνο,  όπως  ακριβώς  αντιλαμβάνομαι  τον  χώρο!!!!
Ακόμα  και  αν  δεν  μου  το  ζητούσε  το  αγαπημένο  "ΞΩΤΙΚΟ"   θα  το  έκανα!   


Νομίζω πως η ημέρα που τον είδα για πρώτη φορά, ήταν στις αρχές του Μαΐου του 1453..


Μέρος  των   τειχών όπως  είναι  σήμερα.   Έχουν   χαρακτηρισθεί από  την   ounesco   μνημείο παγκόσμιας  κληρονομιάς.
Κουβαλούσαμε   νερό   ( με άλλες ηλικιωμένες γυναίκες) με τις στάμνες  μας,   και γεμίζαμε τα βαρέλια που είχαν τοποθετήσει οι άντρες σε πυκνά διαστήματα πάνω στα τείχη , για να σβήνουν τις φωτιές που πετούσαν με τα βέλη τους, οι καταραμένοι.


Μου κίνησε την περιέργεια, γιατί δεν έμοιαζε ούτε με δικό μας, ούτε με Γενοβέζο αλλά ούτε και με βενετό. Ήταν ψηλός κοκκινοτρίχης με σκοτεινά μάτια.
Έμαθα πως ήταν ένας , απολίτιστος Γερμανός ειδωλολάτρης , που δεν πίστευε στο Θεό, δεν  διάβαζε  τη  γραφή   παρά μόνο τους αρχαίους Έλληνες σοφούς, και λάτρευε τον Αρχιμίδη και τον Πυθαγόρα

 
 
 (Έλεγαν μάλιστα πως για το λόγο αυτό είχε μάθει να μιλά και να διαβάζει τη γλώσσα μας.) Ήταν από εκείνους που για εμάς τους εκλεπτυσμένους κατοίκους της Κωνσταντινούπολης, άξιζαν μόνο την περιφρόνηση .

 
Περπατούσε με βαριά βήματα πάνω στα τείχη λες και έκανε ένα ξένοιαστο περίπατο στην εξοχή... Κάπου κάπου γύριζε να κοιτάξει τα μιλιούνια των καταραμμένων που μήνες τώρα μας πολιορκούσαν, είχαν αλλάξει τη ζωή μας και είχαν μετατρέψει την Πόλη μας σε ένα απέραντο τόπο μαρτυρίου. Σε ένα πραγματικό κολαστήριο.

Τον έλεγα Γιόχαν Γκράντ και ήταν ένας άξεστος μηχανικός που  είχε   έρθει στην Κωνσταντινούπολη, μόνο και μόνο για να διαβάσει τα κείμενα του Αρχιμήδη που φυλάσσονταν στην Αυτοκρατορική βιβλιοθήκη. 
Αλλά ο αυτοκρατορικός βιβλιοθηκάριος δεν του επέτρεπε να διαβάζει τη νύχτα, από φόβο μην προκληθεί πυρκαγιά από τα κεριά ή τους δαυλούς,
Έτσι όταν σκοτείνιαζε τριγύριζε σαν στοιχειό πάνω στα τείχη.
Εκείνη η νύχτα στις 16 Μαϊού , ήταν ήσυχη και παγερή , λίγες ώρες πριν ξημερώσει....



 
 
Συμπληρώναμε με τα σταμνιά μας το νερό που έλλειπε από τα βαρέλια, κοντά στην Καλιγαρία Πύλη .
Τότε, τον είδα να έρχεται προς το μέρος μας, από την αντίθετη κατεύθυνση, με ένα δαδί στο χέρι.
Πήγαινε από το ένα βαρέλι στο άλλο , σταματώντας σε κάθε ένα για αρκετή ώρα .
Νόμισα πως τρελάθηκε, ή πως έκανε ξόρκια.
Σε κάποιο βαρέλι, καμιά δεκαριά μέτρα μακρυά  από μας, σταμάτησε...
Ύστερα , αφού έβαλε σημάδι για να ξέρει που ήταν, μετέφερε το βαρέλι σε διάφορα σημεία, κοιτάζοντας πάντα με πολύ μεγάλη προσοχή μέσα στο βαρέλι...


 

Ένοιωσα κάτι σαν να τρέμει μέσα μου. Ήταν ο φόβος?
Όχι σίγουρα όχι.  Ήταν το έδαφος κάτω από τα πόδια μου....
Τότε είδα να έρχεται προς το μέρος του λαχανιασμένος (προφανώς ειδοποιημένος από τον εκείνον) ένας πανύψηλος γεροδεμένος  και μαυριδερός άντρας που όλοι γνωρίζαμε.  
Ήταν ο Ιωάννης Ιουστινιάνη ο πρωτοστράτωρ της άμυνας της Πόλης, που πιο πάνω του , είχε μόνο τον Αυτοκράτορά μας, τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο.


 

 
Του έδειξε εκείνο που έβλεπε μέσα στο βαρέλι.
Από την έκφραση του Ιουστινιάνη καταλάβαμε πως συνέβαινε κάτι τρομακτικό....
Ύστερα ο Γκράντ ύψωσε τη φωνή του, και ακούσαμε καθαρά το διάλογο.
-Περίμενε, Δεν υπάρχει κίνδυνος τώρα που ξέρω πως πάει ο υπόνομός τους!
Φύγαμε βιαστικά για να συνεχίσουμε τη δουλειά μας, αν και η κούραση βάραινε αβάσταχτα τα γεροντικά μας πόδια.
Στις 21 Μαΐου , όταν κυκλοφόρησαν τα νέα , εξηγήσαμε όσα είχαμε δει και ακούσει, εκείνη τη νύχτα στις 16 Μαΐου.
Ένοιωσα ευγνωμοσύνη για τον Γκράντ και τύψεις για τις σε  βάρος του, σκέψεις μου,
Έτρεξα πάνω στα τείχη να τον  δω ...
Ναι αυτός ο άξεστος ειδωλολάτρης, είχε ανακαλύψει, από το τρέμουλο στην  επιφάνεια του νερού των βαρελιών,  το λαγούμι που έσκαβαν οι τύραννοι κάτω από τα τείχη, για να μπουν στην Πόλη μας...
Έτσι οι Τούρκοι , έγιναν δεκτοί από τους στρατιώτες μας (που εντομεταξύ είχαν σκάψει αντιυπόνομο), με μια πύρινη βροχή από βέλη και δηλητηριασμένους καπνούς...
Ναί!!!  Η  πόλη μας είχε σωθεί ακόμα μια φορά......
Και  αυτή  τη  φορά,  όχι  από  τις  ολονύχτιες  προσευχές  μας,  στην  μεγάλη   εκκλησιά..

Από  το  εσωτερικο  της  Αγιας  Σοφίας.
                   
Αλλά  μέχρι  πότε  θα  άντεχε  το  θανάσιμο   σφιχταγκάλιασμα   των  άπιστων?






Είδα τον Γκραντ να κουβεντιάζει με τον μεγάλο Δούκα Λουκά Νοταρά, και δεν πλησίασα περισσότερο...
Έστισα όμως αυτί και άκουσα αυτά που έλεγαν.
Τα μάτια του Γκράντ ήταν κόκκινα από την αϋπνία και το θειάφι και το σώμα του ήταν γεμάτο καψαλισμένες πληγές.
Ήταν εκείνος, ο  Γκράντ, που μιλούσε:

-Ακόμα και ο Πυθαγόρας που θα μπορούσε να να είχε κατασκευάσει μηχανές και να δαμάσει με αυτές τις δυνάμεις της φύσης, το θεώρησε αυτό σαν κάτι ασήμαντο και χωρίς ενδιαφέρον.
Ασχολήθηκε με την ψυχή, με το βαθύτερο είναι , με το Θεό!
Οι  τρεις  ιεράρχες  ψηφιδωτό  από  την Μονή  της  Χωρας
                      
Αφού δεν δέχεσαι όσα γράφει η βίβλος και οι Πατέρες της εκκλησίας μας , του είπε ο Νοταράς, γιατί δεν πιστεύεις αυτούς τους προγόνους μας, τους Έλληνες σοφούς?
- Δεν ξέρω, δεν ξέρω , του απάντησε ο Γκράντ, τρίβοντας τα μάτια του.
Οι άυπνες νύχτες, η αδιάκοπη ένταση..ίσως να μου φέρνουν πυρετό...Δεν μπορώ να ελέγξω τις σκέψεις μου.
Ο Πυθαγόρας...μπορούσε να κατασκευάσει όλο τον κόσμο με αριθμούς, αλλά ακόμα και αυτός σκόνταψε πάνω στον άνθρωπο, που δεν μπορεί να κατασκευασθεί με αριθμούς!
Είναι άραγε δυνατό το σκοτάδι της ανθρώπινης ψυχής, να να είναι πιο δυνατό από το φως της επιστήμης?
-Κάνεις λάθος του είπε ο Νοταράς...
Αν δεν πιστεύεις στην ανθρώπινη ψυχή, τότε ο καλύτερος τρόπος να υπηρετήσεις τα ιδανικά σου, είναι να υπηρετήσεις το Σουλτάνο και όχι εμάς...
-Όχι απάντησε ο Γκραντ με πείσμα...
Υπηρετώ την Ευρώπη και την ελευθερία της ανθρώπινης διανόησης Δεν υπηρετώ τη δύναμη.....
Έμεινα εκεί αποσβολωμένη... Δεν μπορούσα καν , να καταλάβω τι έλεγαν.
Αργά πολύ αργά τη νύχτα της 22 Μαΐου, τα μεσάνυχτα ένας φωτεινός δίσκος διέσχισε γρήγορα τον νυχτερινό ουρανό!                                          

                      

   
Κανείς δεν μπορούσε να εξηγήσει τι ήταν..
Μα όλοι αναλογιστήκαμε τα λόγια του Αυτοκράτορα...

Οι προφητείες επαληθεύονται. Η Παναγία εγκαταλείπει την Πόλη μας.. 


Ψηφιδωτό  από  τον  ιερό  Πατριαρχικό  ναό  του  Αγίου  Γεωργίου  στο  φανάρι

 Έστειλε  τον  Άγγελο  για  να  πάρει  και  να  διαφυλάξει  τα  όσια  και  τα  ιερά  μας..


από  το   Μπαλουκλί
       
 Πλησιάζει η στιγμή που η χιλιόχρονη αυτοκρατορία θα πέσει στα τάρταρα του μαύρου σκότους... Γεννήθηκα σε άτυχο αστερισμό!
Έτυχε σε μένα να πιω το δηλητήριο του αφανισμού του έθνους μου...”

Ένα  μέρος  των  τειχών  όπως  είναι  σήμερα με  την φροντίδα  της  Ουνέσκο
        

Μα  εμείς  ο  απλός  λαός  δεν  πιστέψαμε ποτέ,  πως  η  πόλη  μας θα  τουρκέψει...  Κάποιος  καλόγερος  μίλησε   για  τα  μισιψημένα  ψάρια που  ΄μέχρι  σήμερα    κολυμπούν   στο  Αγίασμα της Ζωοδώχου  Πηγής.. 


Τα ....  μισοτηγανισμένα   ψάρια  στο  Αγιασμα  της  Ζωοδώχου  Πηγής   



Υ.Γ

 Στους   παλιούς   φίλους,  που  κάποτε  συμμετείχαν  στον  πόλεμο   μεταξύ  "fractal"  και  "Σταγόνας" χρωστούσα  μια  φωτογραφία  από  ενα  παλαιότερο  ταξίδι στην  Κωνσταντινούπολη.
Είναι  η  φωτογραφία ""ντοκουμέντο"   της  σύναψης  Ειρήνης και  υπογραφής  αιώνιας  φιλίας...μεταξυ  των  δύο  αντιπάλων....  "fractal"   και  "Σταγόνας" 

53 σχόλια:

ξωτικό είπε...

Αχ μωρέ παλιοφρακταλίδιο
τώρα θύμωσα
θύμωσα πολύ σου λέω
γιατί έτσι που βούτηξα λαίμαργα μέσ'την μοναδική γραφή σου συνειδητοποίησα πόσο πολύ είχα διψάσει και πεινάσει αυτά τα υπέροχα ταξίδια του μυαλού σου...
μα κι εκείνα τα γέλια μέχρι..... (ασ'το δεν το λέω ξέρεις εσύ) μέχρι δακρύων ας πούμε ,ώσπου σιγά σιγά απέδρασαν..... τα γέλια .........
πολύς θυμός σου λέω ,να σας πιάσω στην... αγκαλιά μου να σας βγάλω την ψυχή......


Μα κι αυτό το ταξίδι με ...τα μάτια σου ,αυτή την εποχή, να φέρνει τέτοιο γδάρσιμο στα σώψυχα.....

Λές να'ναι απ'την λαιμαργία αυτός ο κόμπος ....

(Πάντως απ'την ζήλεια σίγουρα δεν είναι :Ρ
Κακούργεεεες με τόση συγκίνηση έχουν συγχωρεθεί και οι επόμενες (σίιιιιγουρες) αμαρτίες σας ;-)))

Τα κάστρα της ψυχής μας πολιόρκησες νικηφόρα πάλι άτιμο...
ΠΑΡΑΔΊΝΟΜΑΙ !!!!

υγ.να μου την καταφιλήσεις (χωρίς τσιγκουνιές ακούς;;;
εσύ οχι ούτε ένα ! μόνο με αντάλλαγμα ..βαρύ γλυκό .ΤΕΛΟΣ)

Thalassenia είπε...

Στον λόγο σου δεν βγαίνω μπροστά αλλά ούτε στου πανούργου ξωτικού που σε ξετρύπωσε :)

Μπορώ όμως να θυμηθώ τα γέλια μέχρι.... δακρύων, από εκείνο τον πόλεμο όπου είχα την τύχη να πάρω μέρος.
Αξέχαστο μακελιό!
Ποιος μπορεί να ξεχάσει άλλωστε;

Μια χαρά μας πήγες ως την Πόλη και μας έφερες με τον ξεχωριστό δικό σου τρόπο!

Να είσαι καλά.
Φιλιά θαλασσένια

Margo είπε...

Σας παρακαλώ κυρία φράκταλ μου μήπως να μου δώσετε το link με εκείνο το πολεμικό επεισόδιο με τη σταγόνα για να καταλάβω η περίεργη τι έγινε;-)

Σ' ευχαριστώ θερμά για το ταξίδι πιότερο εκείνο της ψυχής!

Άιναφετς είπε...

Πωπωπω, δεν έχω τι να πω, μόνο να ξέρεις πως πολύ σε αγαπώ...παρακαλώ μη γελάσεις που βγήκε αυτό στιχάκι...

Σε σκέφτομαι συχνά και μου "λείπουν οι μάχες μας" (ενημέρωσε τη Margo μας)...

Όταν διαβάζω παρόμοιες αναρτήσεις κάτι σφίγγεται μέσα μου, μη ξεχνάς πως έφυγα 9 χρονών απ' τη Πόλη...

Παρακαλώ πες στη σταγονίτσα να μου στείλει ένα mail να μπορώ να μπαίνω στο blog της...

Παρακαλώ μη χάνεσαι!

ΑΦιλάκιαααααααααααααα! πολλά πολλά πολλά...ευχαριστώ! :)

fractal είπε...

ΞΩΤΙΚΟΟΟΟΟ
Τι να σε πω πιά...??
Έχω εξαντλήσει ολα τα κοσμητικά και ακόσμητα επίθετα που ξέρω και πάλι δεν σε εχω προσδιορίσει..επακριβώς...
Πάω να σε πιάσω, βρίσκεις μια τρύπα και μου ξεφεύγεις...Ξέρω τι φταιει μπρέ και δεν μπορώ να τσακώσω...Δεν ξέρω μουσική για να σε παγιδεύσω...
Αν ήξερα......
Το ταξίδι στην Κωσταντινούπολη είναι μια μοναδική εμπειρία
Την έχω γευτεί πάμπολες φορές, αλλά δεν λέω να την χορτάσω.
Είναι κάτι σαν και σένα... Πάω να το κλείσω σε μια τρύπα, από αλλού ξεπετάγεται..
Ε...αυτή την φορά βρήκα μπροστά μου τον Γιόχαν Γράντ... Ε....τι να κάνω..η δύστυχη.... να τον δυσαρεστήσω??? Ποτέ ...Έκατσα λοιπόν.. Χαχαχαχα.. Είχε τόση πίκρα ο δύστυχος...Ούτε ένα λήμα στην wikipedia.... πως να τον δυσαρεστήσω και εγώ?

Αχχχχ εκείνος ο αξέχαστος πόλεμος...
Τον θυμόμαστε τόσο πολοί και τόσο συχνά...που έχω την αίσθηση πως ανά πάσα στγμή θα αναβιώσει..

fractal είπε...

Thalassenia μου
Δεν εχει ξαναγίνει τέτοιο κακό.
Να νοσταλγούμε ενα ..εμφύλιο..
Φαίνεται πως ήταν ενα ξέσπασμα χαράς και ευρηματικότητας πριν την κατεγίδα της κατάθλιψης που παραμόνευε.
Αυτές τις μέρες οι γλάροι έχουν εγκαταλείψει το πέλαγος. και έχουν μαζευτεί όλοι μέσα στο λιμάνι..
Έξω στο πέλαγος έχει τρικυμία.
Μερικοί έρχονται μέχρι τα κάγκελα του μπαλκονιού μου..
ΜΕ αυτούς θα σου στειλω τα φιλιά μου..

fractal είπε...

Margo

Δεν είναι ενα ling
Θα πρέπει να εντοπίσω την ημερομηνία της ανάρτησης από τα σχόλεια της οποίας ξεκίνησε εκείνος ο πόλεμος, αλλά θα πρέπει να ανατρέξεις στα σχόλεια των αναρτήσεων (με τις κοντινές ημερομηνίες), όλων των εμπλεκομένων, που δεν ηταν και λίγοι. Μια συνοπτική εικόνα δίνει το αλησμόνητο φτερό σε καποιο σχόλειο, το οποίο θα προσπαθήσω να βρω και να στο στείλω.
Όμως τώρα είναι αργά. Θα συνεχίσω αύριο...
φιλία....μεχρι αυριο

fractal είπε...

Άιναφετs
Μας έχεις ξαναμιλήσει για την Πόλη σου και τη ζωή σου εκεί. 'Εχω πολλούς φίλους από την Πόλη,και σας σκέπτομαι όλους πολύ καθε φορά που βρίσκομαι εκεί.
Και κάθε φορά αλογίζομαι, ΄πόσο τραγικά μονοι είμαστε σαν έθνος..
Μόνοι απέντι στον όγκο των Περσών, μόνοι απένατι στους Άραβες, μόνοι μπροστά στους Τούρκους...Χτυπημένοι από τους σταυροφόρους, χτυπημένοι από το Ισλάμ.... Πάντα μόνοι.
Μόνο στην Πόλη μπορεί κανείς να νοιώσει την οικουμενικότητα και την συνρτιβή του εθνους μας..

fractal είπε...

Margo

Mάργκο μου δεν σε ξεχασα...ψαχνω. Σήμερα μίλησα με τη Σταγόνα και μου ειπε πως θα ψαξει και εκεινη..

Άιναφετς είπε...

Και τώρα μόνοι μας καταντήσαμε εκεί που καταντήσαμε τη πατρίδα μας και το να ρίχνεις την ευθύνη στους άλλους πάντα δεν είναι λύση...

Περιμένω να μου στείλει "τρόπο" η σταγονίτσα!

ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦφφφιλάκια άπειρα!

Άιναφετς είπε...

Και τώρα μόνοι μας καταντήσαμε εκεί που καταντήσαμε τη πατρίδα μας και το να ρίχνεις την ευθύνη στους άλλους πάντα δεν είναι λύση...

Περιμένω να μου στείλει "τρόπο" η σταγονίτσα!

ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦφφφιλάκια άπειρα!

Άστρια είπε...

Αγαπημένο τρεχαντηράκι τ' ουρανού:) αν ήξερες πόση ώρα είμαι εδώ και διαβάζω και μαθαίνω, παρόλα όσα έχω διαβάσει, κι ανατριχιάζω από τα γραφόμενα και θαυμάζω την επινοητική φαντασία της παράπλευρης ιστορίας σου, της συμμετοχής σου δηλαδή στον χρόνο και στον τραγικό χώρο.

Και πόσο δίκηο έχεις για τη μοναξιά μας στους αγώνες με τους εκάστοτε Τιτάνες. Όμως δίπλα εκεί (δυστυχώς πάντα) και η προδοσία από τους πάντα πρόθυμους Εφιάλτες και όσους ανοίγουν τις κερκόπορτες στους κατακτητές.

Κωνσταντινούπολη πανέμορφη, όμως όταν την περπατάς, σε πονάνε όχι μόνο οι τραγικές αναμνήσεις αλλά και τα τωρινά σημάδια από τα εγκαταλειμμένα οικήματα, τα σχεδόν "αδειανά" σχολεία και εκκλησίες μας...

Σε φιλώ πολύ
(και συνέχισε πάντα να γράφεις!!!:)


υγ. Κι εκείνος ο πόλεμος... μα πώς να ξεχαστεί ;;; μέχρι .."δακρύων" που λέει και ο στρατηγός ξωτικόν:))) Παρόλο που προσπάθησα να κρατήσω ουδέτερη περίπου στάση, δηλαδή κάπως φιλοφρακταλική, προς αποφυγήν ενός πόλεμου των άστρων, βεβαίως έχω το ενθύμημα της πανοπλίας που τιμητικά αναφέρεται στις υψηλότερες θέσεις του ιστολογίου της μορφοκλασματικής απεικόνισης!
Πολύ χαίρομαι για τη συμφιλίωση, όμως επιθυμήσαμε τη σταγόνα έστω και ...εμπόλεμη:)

Thalassenia είπε...

Μέχρι κι εγώ ψάχνω στα κιτάπια του fractal για εκείνο τον πόλεμο :)

Παλαιότερα το εντόπισα και ξαναδάκρυσα από τα γέλια!!!!

Ψάξτε παιδιά να ξαναγελάσουμε, ψάξτε.
Το fractal θα κάνει πάλι το θαύμα του να μας μαζέψει εδώ.

Ευχαριστώ fractalaki για τα φιλιά

fractal είπε...

Λοιπον. Στα σχόλια της ανάρτησης "ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ" ανίχνευσα το Casus belli του αδελφοκτόνου εκείνου πολέμου.
Όμως και τα σχόλια των επόμενων αναρτήσεων, όπως και τα σχόλεια των αναρτήσεων των αιμοχαρών εμπλεκομένων παρέχουν στους πολεμόφιλους νοσταλγούς της εκτροπής, αρκετή τροφή για να ικανοποιήσουν το βίτσιο....
Με τέτοιου είδους νοσταλγία, η ατμόσφαιρα μυρίζει μπαρούτι, και να σας πω κάτι....
Για καλό και για κακό, γεμίστε τις φαρέτρες σας με βέλη και τους καταψύκτες σας με τρόφιμα..... χαχαχαχα..... εκεινο το καζάν ντιπί στο οποίο είχε μεταλλαχτεί το φωτικό, για να μου ξεφύγει, ακόμα ...καταψύχεται...

fractal είπε...

OXI "φωτικό" καλέ......
ΞΩΤΙΚΟ ήθελα να πω...αλλά ποιός ξέρει με ποιό τρόπο το ξωτικό έχωσε την ουρά του εδώ μεσα..
Μαλλον εχει βαλει κοριούς στο σπίτι μου....
Καιρός να αρχίσει το ξεκόριασμα
Λοιπόν.....'Ολα τα υπάρχοντά μου , εξω από το σπίτι..
Να ψωφίσουν από το κρύο οι κοριοι του Ξωτικού.....μια και καλή....
...Ασε κάτω το τηγάνι κυρά μου, δεν εβγαλα τα υπάρχοντά μου για πούλημα, Αέραεαααααααααααααααα ήθελα να πάρουν....

Thalassenia είπε...

Ωχχχ! Μύρισε ξεκαρδιστικό μπαρούτι!

Πάμε για δεύτερο γύρο, τί λέτε;;;;

fractal είπε...

Thalassenia
θαλασσένια μου...τι να σου πω... Εγω για καλο και για κακό, προετοιμάζομαι..
Αρκετα σκουριάσαμε...καιρός να χρησιμοποιήσουμε και την καινουργια πολεμική τεχνολογία...
Έχουν βγει κατι μπομπες ..μπουκια και συχώριο....(με τονο και μαγιονέζα βρε...που πήγε το μυαλό σου??)

Thalassenia είπε...

Τον Φεβρουάριο του 2010 έγινε το μακελιό. Ποιος πίστευε ότι ήταν τόσο μακριά αφού είναι τόσο ζωντανό στη μνήμη μας;

http://fractalx.blogspot.gr/2010/02/h.html

Thalassenia είπε...

Ναι φρακταλάκι μου, η τεχνολογία προχώρησε, καιρός να την γνωρίσουμε.

Παίρνω την σάλπιγγα και τρέχω :)

fractal είπε...

Thalassenia
Έχω και εγω μια μπουρού....
Να την ξεθάψω από τη σοφίτα και να τρέξω ξωπίσω
Να ψαξω να βρω και τις παρτιτούρες με τα πολεμικά άσματα
Ευχομαι με την καινουργια εβδομάδα να ξεκινήσουμε με το καλό......
Eξ άλλου Ο side21, εδω και καιρό έχει αρχίσει προετοιμασίες απόβασης.. etoim;azei
Εξ

ANAZHTHΣH είπε...

μου έκοψαν την ανάσα κείμενο και φωτογραφίες , φώναξα και τον Α. να το μοιραστούμε...

γλυκό φιλί από την Άνδρο

fractal είπε...

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ!!!!!!
Πόσα χρονια έχουμε να τα πούμε καλή μου...
Πως ειναι η ζωή σου εκεί...
Πρεπει να μένεις στην Ανδρο πάνω από τρια χρόνια από οσο υπολογίζω.
Πόσο χαίρομαι που ηρθες, και που δεν έφυγες από το χώρο όπως εγώ!
Μα και εγώ δεν έφυγα. Πάντα σας θυμάμαι και πάντα σας αγαπώ, ανεξάρτητα από την παρουσία μου εδώ.

Άιναφετς είπε...

Αχ! Φρακταλίδιο αγαπημένο...
Μπήκα στον πειρασμό και διάβασα μετά από 4 χρόνια όλο τον τότε απίστευτο βρακοπόλεμο πόλεμο μας (ναναι καλά η Θαλασσένια που έβαλε το link!)και όπως είναι φυσικό δεν γέλασα καθόλου γιατί συνάντησα πάλι τον αγαπημένο μας Γκιώνη που δεν είναι πια στη ζωή...
Ξαναδιάβασα και το φτερό που αποφάσισε να μας εγκαταλείψει και τη γλυκιά σταγόνα που το blog της δέχεται μόνο επισκέψεις που έχουν κωδικό...
Ζόρικια η αναδρομή...

ΑΦιλάκια πολύ τρυφερά στους εναπομείναντες φίλους...

ξωτικό είπε...

Αχ βρε κορίτσια πάνω που πήρα φόρα και ξεθάρρεψα ,έμπλεξα με νοσοκομεία, βαστάτε όμως και θα έχω ένα μάτι εδώ να παίρνω τζούρες για ν'αντέχω.

Ναι βρε μαγισσούλα καλά τα είπες ,ας μαζευτούμε να ζωντανέψουμε οι ....ζωντανοί τουλάχιστον όπως θα άρεσε και στον αγαπημένο μας Γκιώνη.

Φρακταλάκι σ'αφήνω στο πόδι μου για λίγο μπρέ ,χώσε στα κανόνια σύννεφα, αγέριδες ,κύματα, χαλάσματα,μυρωδιές ,βότσαλα ,μανταρίνια χιώτικα κι όοοο,τι άλλο μάζεψες τόσο καιρό που κοπροσκυλιάααααζεις στα μετόπισθεν κι ύστερα απορείς που πιάσαμε κοριούς . Καθάριζε τώρα για να μάθεις :-Ρ

Αέρααααααααααααααααααααααα

Margo είπε...

Φρακταλάκι είσαι φοβερό και τρομερό. Το καλύτερο και το πιο θαρραλέο για τους πιο γλυκούς πολέμους:)
Θα πάω να διαβάσω να μάθω κι εγώ μην πιάνω τον εαυτό μου ανιστόρητο χαχαα!
Όχι σήμερα μόνο, το μυαλό υπολειτουργεί. Ψάχνω σούπερ τροφές να το κάνουν ξανά είκοσι χρονών αλλά δεν βρίσκω τίποτα!

Καληνύχτα για την ώρα

Margo είπε...

Πήγα μια βόλτα δεν κρατήθηκα.
θυμήθηκα την διαφήμιση με το κιτκατ όπου ο ηθοποιός όσο τρώει το κολατσιό του περνούν πίσω από την πλάτη του τα πιο απίθανα πράγματα. Έτσι κι εγώ, ήμουν εκεί σε εκείνη την ανάρτηση αλλά δεν πήρα χαμπάρι τι έγινε αφού γύρισα την πλάτη:)
Θα τα δω με την ησυχία μου αύριο..

υ.γ. πόσο θα ήθελα να είχαμε κοντά μας όσους λείπουν.........

fractal είπε...

Άιναφετς

Καλή μου Μαγισσουλα.
Δεν σου κρύβω πως όταν ξαναδιάβασα και εγω, εκείνα τα παλιά κητάπια, έκανα ανάλογες με σένα σκέψεις και ένιωσα τα ίδια συναισθήματα..
Εν τούτοις, μόνο η απώλεια του νυχτερινού μου συντραγουδιστή τις καλοκαιρινές νύχτες μέσα στα θερισμένα χωράφια, του αγαπημένου μας Γκιώνη, ειναι οριστική, αλλά ακόμα και αυτό δεν είναι σίγουρο..
Το καλοκαίρι έρχεται όπου νάναι και στους νυχτερινούς μου περιπάτους, θα ακούω πάντα την παραπονιαρικη φωνή του, να προσφέρει δώρα για να επιτευχθεί η ειρήνη..
Το "ΦΤΕΡΟ" μα το Θεό θα το ανακαλύψω....όσο για τη "ΣΤΑΓΟΝΑ" αυτήν δεν ειναι ανάγκη να την ανακαλύψω...Μόλις πάρει χαμπάρι πως ...κατι τρέχει....θα τρέξει...

fractal είπε...

ξωτικό


A...χα......
Πήγες στο νοσοκομείο για να κάνεις κράτηση καλού κακού...
Δεν περίμενα μια τόσο φρόνιμη σκέψη από ένα αλλοπαρμένο ξωτικό..
Εν τούτοις εγω εύχομαι να ειναι περαστικά και γρήγορα μάλιστα, ό,τι και σε όποιον έχει μπει στο νοσοκομείο.
Μόλις η Μαρκγο ανακοίνωσε το λίνκ...πέσανε όλοι να κάνουν πολεμικό εμβόλιο... Χαχαχαχα...για να τους πιάσει ή μανία όχι για να την αποφύγουν..
Εν τουτοις κάποιες μελλαγχολικές σκέψεις μάτωσαν την καρδιά της γλυκειάς μάγισσας ....
Πρεπει να κάνουμε ενα κόπο να βρούμε το εξαφανισμένο φτερό.. Έψαξα για το τηλέφωνό του αλλά δεν το βρηκα. Όμως δεν εχω εξαντλήσει τις πιθανότητες...
Η σταγόνα κυκλοφορεί με το ποδήλατό της ανέμελα, και μιά παγιδούλα ειναι αρκετή για να την τσακώσω..
Και ο Γκιώνης υπάρχει παντού, ειδικά τις νυχτες του καλοκαιριού......

fractal είπε...

Margo

Ειναι γνωστό ότι η τεχνολογία κάνει μεγάλα άλματα, μετα από καθε πολεμική σύρραξη, μια και εφαρμόζονται τα επιστημονικά επιτεύγματα του πολέμου σε ειρινικούς σκοπούς..
Που ξέρεις ..
Μετά τον πόλεμο, αν θα ξανααποκτήσεις το μυαλό της εικοσάχρονης. ( αμφιβάλλω αν το έχασες ποτέ...)
Υ.Γ Νομίζω (μεταξύ μας) πως ούτε και εγω το έχασα

σταγόνα είπε...

Φρακταλίδιοοοον σε τρώει μου φαίνεται η πανοπλία σου!!! Και τι σου φταίνε τα φιλαράκια και τα βάζεις να σκαλίζουν τις στάχτες ωρέ??? Αχ σας φιλώ όλες και σας σκέφτομαι πάντα με αγάπη!!!

σταγόνα είπε...

http://vrohoula.blogspot.gr/2010/02/blog-post.html

Iδού και η αρχή και αφορμή εκείνου του εμφύλιου! Ολα άρχισαν απο ένα δώρο μια εγκάρδια αφιέρωση εκ μέρους μου.... ποιός μπορούσε να το φανταστεί.. αλίμονο αν ήξερα τι θα επακολουθούσε!

fractal είπε...

Σας τόπα, δεν σας τόπα, ότι θα στήσω παγίδα στην σταγώνα και θα την τσακώσω..?
Το φρακταλ τηρεί τις υποσχέσεις του...
Αλλά με εκείνο το φτερό τι να κάνω...???
Χαμένο από παντού.
Ίσως μονο με μια κρυφή αποστολή στην Κέρκυρα μπορούμε να το εντοπίσουμε..
Δεν μπορεί, καπου θα εχει στήσει την παράγκα του και να πουλά ακόμα πολεμικά λάφυρα..το πολεμοκάπηλο..

Άιναφετς είπε...

Τώρα τι να πω... μπήκα και στις σταγονίτσας μας το σπιτικό και μελαγχόλησα άλλο τόσο...
Ελπίζω απ' το Σάββατο που ξεκινάει άλλος μήνας και μας φεύγει ο ανάδρομος Ερμής (με βολεύει να σκέφτομαι πως για όλα αυτός φταίει) να ισιώσω κομμάτι που λένε στη πατρίδα μου, να πάρω δύναμη να στείλω καμιά βόμβα ν' ανάψουν λίγο τα αίματα, γιατί δεν με/μας βλέπω καθόλου καλά!
ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦιλάκια χαμογελαστά, με μέτρο!!!

fractal είπε...

Μάγισσα....
"Άκρα του τάφου σιωπή"
Πάγωσαν οι μηχανές και αργούν να πάρουν μπροστά.....
Εγω θάλεγα να επισκεφτούμε διαφορα σπιτικά και να πετάξουμε μέσα ένα βεγγαλικό...πάω να ψαξω για το κατάλληλο....και επανέρχομαι. Εντω μεταξύ εσύ βάλε το καζάνι με τα μαγικά να βράσει..

Margo είπε...

Άνοιξε το ιστολόγιό της η σταγονίτσα τσουγκλίσαμε και το φτερό. Τι μας μένει τώρα; Να εμφανιστούν και να αρχίσουν να γράφουν.. όχι να μας γράφουν :-))

Καλημέρα πέρα για πέρα και καλά μας ταξίδια, ας είναι και με "σαπιοκάραβο"
Λαλαλαλαα λαλα λαα λαλαλαα λαλα ;-)

fractal είπε...

Tiiiiiiiiiiiiiiiiiiii πωςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςς
εμφανιστηκε το φτερό????????????????????????????????
Τωρα τι ειναι αυτό?
Να σημάνουν οι καμπάνες pleaseeeeeeeeeeeeeee
Δωστε μου σύνδεσμο.............

Άιναφετς είπε...

Μουσικούλα απ΄τη πατρίδα... και όσο έψαχνα να βρω κάτι ευγενικό, τόσο έπεφτα στη τούρκικη σημαία (το μπαϊράκι) που μας έβαζαν στο σχολείο να τραγουδάμε τον εθνικό "τους" ύμνο και ξέρεις κάτι τρομερό: Ο αδελφός που ήταν χρόνια κυβερνήτης στην Ολυμπιακή αεροπορία τώρα δουλεύει για τις τουρκικές αερογραμμές...
Έχει ο καιρός γυρίσματα...

http://www.youtube.com/watch?v=S95rakdZJGg

ΑΦιλάκια τρυφερά και ακόμα κομμάτι μελαγχολικά...

Thalassenia είπε...

Στάσου να βρω κανένα δυναμικό πολεμοφόδιο, τώρα που έχουμε και τα μέσα, λόγω φαντάρου γιου και επανέρχομαι.

Φιλιά θαλασσένια άσωτα σε όλες!

Margo είπε...

:-((( ατύχησα. Το mail ήρθε πίσω.. και δεν θυμάμαι και το όνομά της να την ψάξω και αλλιώς. Μόνο το μικρό θυμάμαι. Μα πού χάθηκε το φτερό;;;

Κορίτσια καληνύχτα ολίγον κουρασμένη. Χαίρομαι όμως που έχω εσάς να πω μια καληνύχτα :-)

fractal είπε...

Άιναφετς

Μάγισσα

Κανονάκι...
Καθαρά βυζαντινός ήχος..
Έχουν πάρει τα πάντα από μας.
Η μοίρα του Ελληνικού πολιτισμού, ανέκαθεν ήταν να εκπολιτίζει βαρβάρους, και να αφομειώνει στοιχεία άλλων πολιτισμών μεταρέποντάς τα, και εμπλουτίζοντας τον δικό του πολιτισμό...
Αυτά που ζούμε τώρα ειναι πρωτόγνωρα. Αδυνατούμε να τα διαχειριστούμε.
Ένας φιλος πόντιος, ειχε ξοδέψει μια περιουσία για την αναγνώριση της γενοκρονίας των Ποντίων από τους τούρκους..
Με μιλιά που έσταζε άφατη θλίψη , μου έλεγε πωςη κόρη του που εψαχνε αρκετα χρονια για δουλειά στην Ελλάδα, τελικά την προσέλαβαν οι τουρκοι για να διδάξει σε Τουρκικό πανεπιστήμιο...
Ναι εχουν οι καιροί γυρίσματα..

fractal είπε...

Thalassenia
Bre... βρε τύχη βουνό έχουμε.
Με φαντάρο γυιό, ποιός θα τολμήσει να σκεφτεί επίβουλα....
Έχε τον από κοντα θαλασσένια μου....
Θα μπορει να γίνει εκπαιδευτής στο στρατόπεδο εκπαίδευσης που πρεπει να δημιουργηθεί..εν καιρώ ειρήνης....
Που ξέρεις.?
Προος το παρόν σχεδιαζετε εκδρομική απόβαση απέναντι στην Ιωνία. Αρχηγός του εκστρατευτικού σώματος, ( ως άλλος Αγαμέμνων), ειναι ο side21. Η συγκέντρωση των στρατευμάτων θα γινει εδώ στο σπίτι μου, για όσο χρειαστει μέχρι να πνεύσει ούριος άνεμος... Αν χρειαστει και καποια θυσία...ειμαι πρόθυμη να παίξω την Ιφιγένεια..
Τι λές? θα συμμετάσχεις ?

fractal είπε...

Margo

Κλημέραααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααα
Μην ψάχνεις μρε.....
Η φωνή έρχεται από βορειανατολικό νησιώτικο χωρο, ανακατεμένη με μπόλικα αρώματα, μια και το νησί εχει χαρακτηριστει παλαιόθεν ως μυροβόλον

Θυμάμαι εγω το όνομα του φτερού... Εχεις καποιο σύνδεσμο με Κέρκυρα???

Πρεπει οπωσδήποτε να το βρούμε.

Διαβασε πιο πάνω το σχόλιό μου στη θαλασσένια.


Και εσυ και το φτερό είστε απαραίτητες για την εκστρτεια...

πρεπει να ξεκινησουμε να συζηταμε την ημερομηνία της απόβασης....με καθε μυστηκότητα βέβαια...
Το φτερό που εχει την ικανότητα να πετά αθέατο όπου θέλει θα παιξει τον Ερμή...
Διάλεξε ρόλο
Για την ώρα μονο ο ρόλος της Ιφιγένειας ειναι κατοχυρωμένος.
Και αυτός ανηκει σε μένα!!!!
Α...... ως κόρη του Αγαμέμνωνα ωφείλω να σε προειδοποιήσω ότι και ο ρολος του Αγαμέμνωνα ειναι κατοχυρωμένος και ανήκει στον side21

fractal είπε...

PROSOXH ΠΡΟΣΟΧΗ (σε όλες τις γλώσσες για να καταλαβαινόμαστε)

Η θεά Αθηνά....ΑΣΤΡΙΑ εχει αναλάβει το ρόλο του πνευματικού καθοδηγητή της εκστρατειας...
Προετοιμάζεται πυρετωδώς...

Φαντάζομαι ο ρόλος της γίνεται καθολικά αποδεκτός...
Όποιος εχει αντιρρηση, καλύτερα (για εκεινον) να μην την εφράσει...

fractal είπε...

ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΥΣ

Σμερα στις 16,15 εσταλει e-mail στο φτερό το οπίο (μεηλ) δεν επεστραφει. Από αυτό σημπαιρένεται πως σήντομα θα εχουμε νέα από τη φτερούκλα...

Thalassenia είπε...

Η συμμετοχή μου είναι δεδομένη, ανάρια μεν σίγουρη δε.

Πώς να πεις όχι σε τέτοια παρέα :)
https://www.youtube.com/watch?v=uSLto4hKF2s

nikiplos είπε...

για την Πόλη, την πόλη της γιαγιάς μου από τη μητέρα μου, με άγγιξαν κάποτε διπλά αυτοί οι στίχοι:

...Όμως εκείνο που με άγγιξε πιο πολύ
ήταν το άσμα το Τραπεζούντιο με την παράξενή του γλώσσα
και με τη λύπη των Γραικών των μακρινών εκείνων
που ίσως όλο πίστευαν πως θα σωθούμε ακόμη.
Μα αλίμονο μοιραίον πουλίν
από την πόλη έρτε
μες σο φτερούλιν' αθ εν' χαρτίν περιγραμμένον
κι ουδέ σην άμπελον κονεύ μηδέ σο περιβόλιν
επήεν και εκόνεψεν σου κυπαρίσσ' τη ρίζαν.
Οι αρχιερείς δε δύνανται ή δε θέλουν να το διαβάσουν
Σέρας υιός γενήκασεν αυτός που το παίρνει το χαρτί
Και το διαβάζει κι όλο φύρεται
Σίτα αναγνώθ' σίτα να κλαίει
Σίτα να κρούει την κάρδιαν
Να αλοίει εμάς να βάει εμάς
η Ρωμανία πάρθεν.»


το φτερούλιν και το αλίοι ήταν που κάτι μου έλεγαν με τα λόγια του ανέμου και περιμένω ακόμη να το αποκωδικοποιήσω... Ξέρω το ταξίδι μου για να βρώ τις απαντήσεις θα είναι μακρύ... Θα περάσει από την Πόλη και θα κατευθυνθεί προς τη Σινώπη, τη Σαμψούντα, μια στάση στην Αμάσεια για προσκύνημα στον τάφο του Μιθριδάτη, και στη συνέχεια Βατούμι και από Μαριούπολη, Συμφερόπολη, Σεβαστούπολη και εκεί μέχρι την Οδησσό... Ίσως να βρω τις απαντήσεις που θέλω... αν όχι πάλι, θα έχω συμπληρώσει το κομμάτι που μου λείπει... Να είσαι πάντα καλά και να εκπέμπεις που και πού...

fractal είπε...

Thalassenia
καθώς άκουγα αυτό το τραγούδι, επιβεβαίωνα ακόμα μια φορά αυτό που ήδη είναι πεπήθηση στον καθένα μας. Πως δηλαδή δεν ειναι καθόλου τυχέα η συνάντησή μας εδώ μέσα..
Ειμουν σίγουρη πριν ανοίξω τον συνδεσμο πως θα ακουγα αυτό το πολύ αγαπημένο τραγούδι που για πρώη φορά ειχα ακουσει από τον Κ.Χατζή..

fractal είπε...

ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΥΣ

ΝΕΑ από την προετοιμασια της εκστρατείας

1-Από την επικοινωνία μου με τον αρχιστρατηγο Αγαμέμνωνα (side21) η εκστρατεια-απόβαση στην Ιωνία ,αναβάλεται για μεσα Ιουνίου, οπότε κατα τις προβλέψεις του θα εχει πννεύσει ούριος Άνεμος.
2- Η απάντηση από το "ΦΤΕΡΟ" (συνοψιζοντας τα γραφόμενά του)
δεν ήταν θετική.
3- οι ενγραφές για συμμετοχή συνεχιζονται.

fractal είπε...

nikiplos

Νικιπλε, αγαπημένε, καλώς ξαναανταμώνουμε...
Αυτό το τραγούδι που είχα ακούσει να τραγουδά (ή να θρηνεί) η αείμνηστη Δόμνα Σαμίου, είναι η πιό αποστομοτική απάντηση σε όλους όσους παπαγαλίζοντας, (αν και θα ηταν καλλίτερο να διαβάζαν σημαντικούς ιστορικούς όπως ο Βασίλιεφ) αμφισβητούν την Ελληνικότητα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, τουλάχιστον κατα τους ύστερους χρόνους)
Αυτός ο σπαρακτικός θρήνος που ξεχυλίζει από τα δημοτικά (τα τραγούδια της ψυχής του λαού μας) δεν ειναι ψεύτικος , και δεν θα μπορούσε ποτέ να εχει την ενταση και τον πόνο για κατι που δεν ήταν δικό μας, ελληνικό. Αυτό ειναι το αλάνθαστο μέτρο. Η ψυχή του λαού που εκφραζεται μεσα από αυτούς τους θρήνους για την καταστροφή και την άλωση της Ρωμανίας...
Ας λενε οι (συνηδητοί ή μη συνηδειτοί) προπαγανδιστές της τούρκικης άποψης (Βυζαντιο=ρωμαϊκή αυτοκρατορία) ότι θέλουν....
Ακολουθώντας την ψυχή σου θα βρεις το δρόμο, αλλά και ο ίδιος ο δρόμος είναι γεμάτος ιστορική γνώση και μνήμη..
Έχω ηδη δηλώσει συμμετοχή σε μια εκδρομή, τον Ιούνιο, που θα ξεκινήσει από εδω (χίο) οδικώς, και θα θφάσει μέχρι ψηλά στον Πόντο..
Νομίζω πως τώρα πιά είσαι στην Ελλάδα. Κάνω λάθος?

Ανώνυμος είπε...

Εξακολουθείς να συγκινείς, εξακολουθείς να είσαι ότι καλύτερο υπάρχει στο διαδίκτυο και χαίρομαι αφάνταστα που έβγαλες αυτό το έκτρωμα μουσικής που είχες.
Με αγάπη.
Thalassokratot.

fractal είπε...

Thalassokrato(t)R.
Δεν ηταν ανάγκη να υπογράψεις το μηνυμά σου! Θα σε αναγνωριζα....από την κόψη του σπαθιού την τρομερή......
Χαχαχαχαχα! Θαλασσοκράτωρ...που αρμενίζεις....?
Κανένας μέγας ανατολικ'ος στα πανιά σου?

Γιώργος Χατζηαποστόλου είπε...

https://www.youtube.com/watch?v=SbnLSFncChA

Καλό μήνα Ξένια!

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

♫══♫══♫══♫ ♫══♫══♫══♫ ♫══♫══♫══♫ ♫═.♫══♫══♫══♫ (●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)Καιρο ειχα να περασω απο τη μπλοκογειτονια ,αλλα τωρα ηρθα αφηνοντας τις καλυτερες ευχες μου για ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ και ΚΑΛΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ!!Να εισαι παντα καλα και να βρισκω ανοιχτο το σπιτικο σου!!♫══♫══♫══♫ ♫══♫══♫══♫ ♫══♫══♫══♫ ♫═.♫══♫══♫══♫ (●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)(●◡●)