'Ημουν μικρό παιδί όταν άστραψε ξαφνικά στη ζωή μου, για μιά μόνο στιγμή..
Ύστερα..χτύπησε δυνατά τα φτερά του και χάθηκε στον υγρό ορίζοντα..
Είχε προφτάσει όμως να μου ψιθυρίσει..:
Δεν θα ξανά ρθω ποτέ!..
Ποτέ πια δεν θα ξανά ρθω!..
Μην με περιμένεις, μην με ψάξεις..
Πέρασαν από τότε πολλά χρόνια.
Κάθε μέρα που το ακολουθούσε, μου αποκλάλυπτε πως μου είχε πει την μισή αλήθεια.
Γιατί?
Ποτέ δεν γύρισε....
Γιατί:
Ποτέ δεν είχε φύγει.
Είχε γεννηθεί ένα απόγευμα, μέσα σε μιά τρομακτική καταιγίδα,
στο φωτεινό παχνί των μολυβένιων σταύλων του ουρανού.,
Πάνω από μια φουρτουνιασμένη θάλασσα!
Και από τότε είχε γίνει δικό μου.
Κατάδικό μου.
Γιατί είμουν μάρτυρας της γέννησής του.
Το ήξερε και με βασάνιζε.
Το ξέρει και με βασανίζει.
Έχουν περάσει τόσα χρόνια από τότε!....
Όμως ποτέ δεν έμαθα να αναγνωρίζω τις περίεργες μεταμορφώσεις του…
Γίνεται κουβάρι κλωστής στο καλάθι της γερόντισσας που πλέκει καλτσάκια
για το εγγόνι της!
Γίνεται καρπός-χρυσάφι στην τράπεζα της φύσης.
Γίνεται διαμάντι πάνω στα βλογιοκομμένα τζάμια, την ώρα της βροχής.
Γίνεται αέρινες κορδέλες στο μπαλκόνι του ουρανού, μετά την βροχή..
Το καταχείμωνο ανθίζει με λευκά πέταλλα πάνω στις αμυγδαλιές
Την Άνοιξη προσεύχεται με μαύρο κομποσκοίνι, στην καρδιά της παπαρούνας..
Το Καλοκαίρι σκορπίζεται παντού.
Κάνει τα πάντα διάφανα, ακόμα και τις σκιές , ενώ το βραδάκι
κενώνει τα ορυχεία των διαμαντιών μέσα στη θάλασσα. .
Το Φθινόπωρο, τρυπά το νοτισμένο χώμα, για να γαργαλίσει
στις πατούσες τους μικρούς σπόρους..
Έψαξα τα πανάρχαια λεξικά
Όμως και εκεί κρύβεται με χίλιες μεταμορφώσεις.
Μάνα του ήταν η Θεία (φως) και πατέρας του ο Υπερίων (αυτός που οδεύει πάνω από τα κεφάλια μας)
Χρόνια πιό ύστερα, κατέβηκε από τον ουρανό με την μορφή του Περσέα,
και με το σπαθί του έκοψε τις αλυσίδες που έδεναν την Ανδρομέδα στο βράχο του μαρτυρίου της.
Ύστερα, της έπιασε τρυφερά τα χέρια, και ξανάδωσε ζωή στα παγωμένα μέλη της!!!.
Ο Όμηρος μου είχε εμπιστευθεί, πως είχε ακούσει ένα παραμύθι για αυτό, που έλεγε, πως τα πιο παλιά από εκείνον χρόνια, είχε εμφανιστεί σαν Ήλιος-βοσκός που έβοσκε τις 350 αγελάδες του (ημέρες) στη χώρα της Θρηνακίας (Θράκης).
Αλλά πως σε εκείνον είχε εμφανιστεί σαν Απόλλωνας με θεϊκή ομορφιά και μαντικές ικανότητες..
Άκου τι λέει γι΄ αυτόν ο Girandoux:
Είμαι ψηλότερος από τους θνητούς
Το κεφάλι μου μικρό και πλεγμένο με μπούκλες χρυσές.
Από την γραμμή των ώμων μου οι γεωμέτρες σχημάτισαν το τετράγωνο.
Από τα φρύδια μου οι τοξότες έμαθαν την έννοια του τόξου.
Είμαι γυμνός κι η γύμνια αυτή γέννησε την ιδέα της Αρμονίας..
Πολύ αργότερα, την νύχτα που γεννήθηκε ο Χριστός έγινε Αστέρι,
και οδήγησε τους Μάγους.
Πολλές είναι και φορές που πέρνει το σχήμα του αστεριού
και οδηγεί την ψυχή μου ψηλά...
Μα άδικα σε κούρασα..
Για αυτό, δεν μπορώ να κάνω συσκευασία δώρου και να σου το προσφέρω ....
Δεν φυλακίζεται σε κουτί…(όπως είχε φυλακίσει ο Δίας την Δανάη..
για να γίνει χρυσή βροχή και να φυτέψει μέσα της τον Περσέα!!)
Το μόνο που μπορώ να κάνω για σένα είναι:
Να σου χαρίσω αυτή την ανάρτηση.
Πρωτοχρονιάτικο Δώρο!!!
